میراث  جهانی باغ ایرانی دارای ساختاری سنجیده در رابطه میان بستر فرهنگی و طبیعی است و نشانگانی از سازگاری انسان و طبیعت است. باغ های ایرانی ساختار و طراحی یگانه ای دارند که از حس طبیعت دوستی ایرانیان و نیز اندیشه حفظ و نگهداری طبیعت سرچشمه گرفته است. در اندیشه ایرانی باغ نمادی از بهشت بوده و چهار، که عددی مقدس و نشانگر 4 پدیده آسمان، آب، خاک و گیاه بوده، بارها در طراحی باغ به کار رفته است. ساختار سه گانه آن نیز چنین است: 1- قرار گرفتن در کرانه جوی آب 2- داشتن دیوارهای بلند 3- وجود بنای کوشک و استخر آب در آن. صاحب نظران باغ ایرانی پاسارگاد را بن مایه طراحی باغ های ایرانی می دانند. باغ های 9 گانه ایرانی ثبت شده در فهرست میراث جهانی شامل: باغ های پاسارگاد، ارم شیراز، چهلستون اصفهان، فین کاشان، عباس آباد بهشهر، شاهزاده ماهان کرمان، دولت آباد یزد، پهلوانپور مهریز و اکبریه بیرجند به ترتیب در 6 استان: فارس، اصفهان، مازندران، کرمان، یزد و خراسان جنوبی واقع است. میراث تاریخی و فرهنگی باغ ایرانی به سبب دارا بودن ارزش های برجسته جهانی، در سال 1390 خورشیدی(2011 .م)، با معیارهای (i)، (ii)، (iii)، (iv) و (vi) در نشست سی و پنجم پاریس به شماره 1372 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.